Nu de wedstrijd zelf. Om een beetje een beeld te geven van de wedstrijd zal ik deze op chronologische volgorde bespreken.
Nadat we rond kwart over negen in de hal waren gingen de eerste atletes inlopen die om tien uur aan de beurt waren. Dit inlopen moest buiten gebeuren, daar lag ook nog een atletiekbaan. Het is verder zonder meer aan te raden tussendoor ook buiten te gaan lopen, want in de hal is een drogere lucht en minder zuurstof. Dit merkten ook veel van onze deelnemers/sters in de loop van de dag.
Om tien uur waren drie onderdelen tegelijkertijd waar meisjes van onze club aan deelnamen. Daarom hadden wij, de trainers, vooraf al afgesproken wie bij de betreffende onderdelen aanwezig zouden zijn om te begeleiden.
Die onderdelen waren:
-de 60 m horden series. Hier liep Daphne Beumers de tweede tijd. Naderhand liep ze in de finale nog sneller in 11.43, maar dat was goed voor de derde tijd, dus een bronzen medaille.
-Hoog: hier eindigden de eerstejaars D-juniores Joyner Quaedackers en Lisa Oldenburger met een hoogte van 1.15m en 1.20m buiten de prijzen, maar aangezien zij tegen tweedejaars moesten springen en ook, in tegenstelling tot bijv. Unitas, dit in de winter niet konden trainen, zijn wij tevreden met deze prestaties. Datzelfde geldt voor onze tweedejaars, Helen Coenen en Arlette Rademakers, die wel voorin eindigden. Helen werd derde met 1.30m en Arlette vierde met 1.25m. We gaan nu trainen voor de competitie, het weer wordt beter en het wordt langer licht, dus deze prestaties gaan we ook verbeteren.
De 60m: Pam Huntjens liep dit bij de meisjes B. Zij liep de zesde tijd in de series en eindigde in de finale met 8.90 als vierde.
Om kwart voor elf waren de 60m voor jongens A met Jarno Bolk en Alain Gossens en bij de heren deed op deze afstand Daniel Bellefroid mee. Jarno liep 7.96 en Alain 7.49, waarmee hij derde werd. Dus weer een bronzen medaille. Daniel liep 7.64.
Om elf uur moest Wesley van der Ven verspringen. Het werd hier een spannende strijd, waar Wesley uiteindelijk tweede werd met een mooie sprong van 5.89m. Dus een zilveren medaille.
Als men in de uitslagen kijkt kan men zien dat de nummer drie daar 2 cm achter zat en de nummers vier en vijf, een tweeling die precies even ver sprongen, slechts drie centimeter van de tweede plaats af zaten, kun je wel zien hoe spannend dit was.
Om kwart over elf waren twee onderdelen. Weer verspringen met Daphne Beumers en Lisanne Bolk bij de meisjes D en Willeke á Campo op de 800m bij de meisjes B. Daphne en Lisanne kwamen beiden in de finale met een pr. In de finale werd Daphne derde met een sprong van 3.99. Bij een van de laatste sprongen zat ze over de vier meter maar zette de hand bij het landen achter haar, zodat de sprong dus minder was. Weer een bronzen plak, voor haar dus de tweede plak. Lisanne mag ook heel tevreden zijn over de afstand, al is een vierde plaats altijd een ondankbare plaats.
Willeke had het moeilijk op de 800m. Ze was pas ziek geweest en zij had heel veel last van de droge lucht in de hal. Zij eindigde toch nog met 2.39.04 op de derde plaats, net voor nummer vier.
Om half twaalf kwamen de senioren mannen Matthijs Lipperts en Roel van Rie in actie op de 800m. Roel heeft mijns inziens de beste loopstijl van atleten die ik de laatste jaren heb gezien, maar is door blessures nog niet helemaal terug op zijn oude niveau. Dit bleek ook uit het feit dat hij derde werd in 2.03.03. Matthijs was voor aanvang van de wedstrijd bang voor de man van Scopias. Dit was terecht, want deze twee maakten de wedstrijd heel spannend. Matthijs heeft daarbij heel tactisch gelopen (naar hij naderhand zei onbewust) door te gaan versnellen als de ander in de bocht langs wilde komen. Zodoende moest zijn concurrent zich de laatste tien meter gewonnen geven en won Matthijs in 2.01.65. Dus goud en brons.
Om tien over twaalf deed Sybout Jonkman mee aan de series 60m. Sybout heeft een goede loopstijl, maar is geen sprinter. Hij liep met 9.55 een aardige tijd maar kwam daarmee niet in de finale.
Om vijf over half een zou Sheila Janssen lopen, die samen met onze collega- trainer John Linden zou komen, maar zij was er nog steeds niet. Achteraf bleek dat mijn telefoon geen bereik had in Duitsland
(en dat met een provider van Duitse origine als T-Mobile !) zodat ik pas op de terugweg, toen we in Nederland de grens overkwamen, er achter kwam wat de reden was.
Toen we de grens over gingen was het een gerinkel van mijn telefoon, het leek wel een kassa, doordat toen alle gemiste SMS’jes binnenkwamen. Naast een aantal felicitaties in verband met mijn verjaardag bleek daar ook dat Sheila al vroeg had afgebeld omdat zij ziek was en daardoor John door omstandigheden zonder vervoer zat. Sheila had zich ontzettend verheugd op deze wedstrijd omdat ze de laatste tijd goed in vorm was en baalde dus ontzettend dat ze niet mee kon doen. Nu dus maar het vizier zetten op het zomerseizoen, inclusief de competitie.
Om kwart voor een was voor onze club een mooi nummer met diverse medaillekandidaten. Dat was de 400m voor senioren met Joeri Moerman (wie kent hem niet inmiddels) en de A junioren Alain Gossens, Bart Boshuizen en Ashwin Werst. Bij de laatste drie werd het een groot succes met Alain een eerste plaats in 52.33, Bart tweede in 54.33 en Ashwin een dik persoonlijk record van 55.00 als derde. Joeri was bij de senioren te gretig en startte iets te vroeg waardoor hij gediskwalificeerd werd. Hij is dus het zoveelste slachtoffer van de nieuwe regel. Het had anders een mooie strijd met de gebroeders Schuwer van Scopias kunnen worden, die goed lopen maar toch duidelijk minder snel zijn dan Joeri.
Omdat Pam om een uur moest hoogspringen en daar diverse categorieën met hoog samengevoegd waren, liep het daar een beetje mis. Pam moest op een te grote hoogte inspringen en gaf daarbij aan last te hebben van de rug, dat zij al had opgelopen tijdens de sprint. Zij had achteraf beter niet kunnen springen, omdat de rugpijn tijdens het springen alleen maar erger werd. Ik kreeg dat ook pas in een later stadium te horen en heb toen ook gezegd dat zij daarin een beslissing moest nemen of ze nog door wilde gaan met springen. Zelf raadde ik haar dit af. Ook doordat ik toen nog bij de 400m betrokken was heb ik dus een deel niet meegekregen. Hieruit blijkt wel weer, en dan is iets waar elke atleet of atlete rekening mee moet houden, dat als je ergens last van hebt dit meteen aan je trainer/ster doorgegeven moet worden. Ik vind dat dit zo gelopen is voor Pam zeker triest omdat zij zich heel goed inzet en daarmee een goed voorbeeld is voor anderen in de vereniging.
Om kwart over een deden vijf D meisjes mee aan de 60m series, te weten Romy van Oppen , die met de tiende plaats (van de 44 deelneemsters) in 9.56 de snelste was. Andrea Bronneberg en Arlette Rademakers liepen beiden 9.61, Jodie van der Wal 9.85 en Joyner Quaedackers, die struikelde, 9.88. Dit zijn geen slechte tijden, voor enkelen zit er in de toekomst, na een gerichte training op dit onderdeel, nog een tijd in die veel beter is.
Om kwart over een kon Sheila dus ook niet deelnemen aan de 200m waar zij voor ingeschreven had. Om half twee deden Lisanne en Andrea mee met kogelstoten meisjes D. Lisanne is, na een winterdipje en geïnspireerd door de aanwezigheid van Herman Theunissen als kogelstoot-trainer, weer op de weg terug en stootte met 10.30m naar een tweede plaats. Dus weer een zilveren medaille. Andrea deed het als eerstejaars D ook niet slecht en werd vijfde met 7.44m, (als tweede van de eerstejaars). Zij kan met de hulp van Herman en Jarno nog een stuk verder komen.
Om tien voor twee was de 200m voor jongens A en senioren. Bart hadden wij bij de jongens afgemeld, Alain liep (als middenafstander) en prima tijd van 23.78 en werd daarmee vierde. Ashwin was duidelijk onder de indruk van de snelle mensen in zijn serie en eindigde in 25.08. Bij de mannen was Joeri na zijn diskwalificatie op de 400 extra gemotiveerd voor een goede prestatie, hetgeen resulteerde in een tijd van 22.40 met uiteraard een eerste plaats. Daniel werd vierde in 24.21.
Om kwart over twee was Wesley weer aan de beurt, nu met hoog en Jarno met kogel. Wesley sprong 1.80 hoog en werd daarmee derde, Jarno stootte de kogel 11.51m en werd daarmee tweede.
Om twintig over twee was de 600m D-meisjes. Daar waren drie series. In de laatste serie, de snelste, liepen maar liefst vijf meisjes van onze club. Helen liep volgens schema en won in 1.50.10, waarbij de laatste ronde het snelste ging. Lotte Crombags haalde een goede derde plaats in 1.54.85. Isabelle Koot en Romy van Oppen gingen een persoonlijk gevecht aan om de zevende en achtste plaats, waarbij Romy 2.02.67 en Isabelle 2.02.72 liep. Dus slechts vijfhonderdste seconde verschil. Lisa Oldenburger, als eerstejaars, liep met 2.11. 46 naar een veertiende plaats van de 21 deelneemsters op dit nummer.
Een half uur later waren Rick en Sybout aan de beurt op de 1000m jongens D. Na de start bleek al meteen dat het niet goed ging met Rick. Van begin af aan ging het stroef en toen de eerste ging versnellen kon hij het tempo niet volgen. Ook op de trainingen afgelopen week ging het met hem al wat minder, dus hebben we gezegd dat na deze wedstrijd Rick een tijdje rust moet houden en even bloedonderzoek laat doen, in geval dat hij misschien een of ander virus onder de leden heeft. In elk geval liep Rick op karakter door, want het woord opgeven kent hij niet. Hij moest tot aan de finish nog hard knokken om derde te worden, hetgeen lukte met eenhonderdste seconde voorsprong op nummer vier. Kan het verschil nog kleiner zijn? Tijd dus 3.19.30 en 3.19.31. (beste tijd van Rick is 3.13 op deze afstand, de tijd van de winnaar). Van de andere kant gebiedt de eerlijkheid te zeggen dat Rick, ook al was hij in goeden doen geweest, ook aan de winnaar, die nu 3.13 liep, zijn handen vol gehad zou hebben. Deze jongen van Caesar had al een keer van hem gewonnen op de laatste Sylvesterloop, daarnaast is deze jongen op de sprint sneller dan Rick, want ook op de 60m zat deze jongen in de finale. Sybout eindigde met 3.35.21 als elfde.
Als laatste onderdeel van de dag was om vier uur het hinkstapspringen, een discipline die niet voor iedereen weggelegd is.
Daarbij werd Daniël Bellefroid eerste bij de mannen met 12.27 m en Jarno derde bij de jongens A met 11.45m.
Daarna gingen we terug naar de bus, waar men ter gelegenheid van mijn verjaardag nog even het welbekende liedje zong en waren we twintig medailles rijker. Gezegd mag worden dat dit mooie en zware medailles waren, wat door iedereen op prijs gesteld werd.
We kunnen dus wederom spreken van een zeer geslaagde wedstrijd. Goede resultaten, fijne sfeer, veel ouders die meegegaan zijn en gedeeltelijk ook meegeholpen hebben.
Nu op naar het zomerseizoen met mooie wedstrijden en ook mooie competitiewedstrijden, waar we met de pupillen-, D meisjes-, vrouwen- en mannenploegen ook wel eens voorin konden eindigen en misschien tot landelijke finales kunnen doordringen
FvM
|
